Almere, de stad van Gebroken Beloftes

In 2013 werd een besluit over het gebied genomen om de bouw van de kerk mogelijk te maken. Nadat 88 zienswijzen vanuit de buurt werden ingediend, werd tegemoet gekomen aan de uitdrukkelijke wens om het groene en recreatieve karakter van het gebied te behouden.

De bouw van de kerk was pas in 2021 gereed en het gehele gebied is vanaf het begin niet geschikt geacht voor de bouw van woningen:

• door de aanwezigheid van een leidingenstraat met een gevaarzetting voor ontploffing en dodelijke slachtoffers (gasleiding);
• door een gebrek aan ruimte om parkeerplaatsen en andere voorzieningen te plaatsen voor permanente bewoning

Hierdoor is het gebied altijd aangewezen als reservelocatie voor kleinschalige bedrijvigheid of maatschappelijke voorzieningen die geen permanente bewoning betekenen Een voorstel van bijvoorbeeld een autobanden bedrijf redde het niet i.v.m. stankoverlast en andere milieuproblematiek. Een kerk kon wel en daar is onder voornoemde voorwaarden ook een consensus mee bereikt in zowel de raad als de wijk.

Nu die kerk er net staat, gaat alles weer op de schop en begon het weer allemaal opnieuw. Sterker nog, bij het eerste voorstel aan de Raad om te goedkeuring voor het plannen werd een "schets" getoond, waarin er gebouwen zijn getekend binnen de letaliteitszone (m.a.w. daar vallen 100% zeker dooien) van de leidingenstraat.

Een plek waarvan al meer dan 30 jaar bekend is dat daar niet gebouwd kan en mag worden. Op basis van die schets moest de indruk worden gewekt dat hier 200 woningen zouden passen en er nog een lekker stukje groen over zou blijven (een "parkachtige omgeving" met "gepaste bebouwing in overeenstemming met de rest van de straat en wijk").

De Raad is willens en wetens fout geïnformeerd over het mogelijk te bebouwen grondgebied.

Amendementen van diverse politieke kleur voegden nog wat extra zaken toe: uitzicht op groen, open karakter, diepe betrokkenheid van de buurt, versterking van groen, geen hoge bouwsels. Daar is, constateren we nu, geen spaan van heel gebleven.

Als klap op de vuurpijl bleek tijdens een vergadering met de toenmalige wethouder De Jonge, dat deze een belofte over het hoofd had gezien zoals in het raadsbesluit van 2013-2014 (" brede groene strook") is verwoord. Het behoud van het groen tussen de kerk en de Egorovweg is een belofte die je niet zomaar kan wegpoetsen. Gevolg: 30% reductie van het grondgebied. Dat, samen met de leidingenstraat is al een reductie van 60-70% van het grondgebied.

En om het verhaaltje helemaal rond te maken besluit iemand van het projectmanagement om er gewoon een groot stuk gebied bij te plussen, want anders kan men het water niet kwijt (waterbuffer). Ook dit stuk wordt onttrokken aan het groene en recreatieve deel. Daar kunnen geen kinderen meer spelen, tenzij je een zwemdiploma hebt en er liefst 24/7 een badmeester bij wordt geleverd.

Kortom, beste gemeenteraad: legt u mij en andere buurtbewoners maar eens uit wat de waarde is van een belofte uit het verleden, een voorstel waarop u positief hebt besloten dat bestond uit een gebied dat helemaal niet te bebouwen is, en waarop er buiten uw medeweten ingrijpende aanpassingen zijn gedaan, om die 200 woningen dan maar op elkaar te stapelen, pal voor de neus van de huidige bewoners. Zelfs de helft van het aantal woningen is niet haalbaar op het beperkte gebied dat er overblijft na aftrek van het gedeelte voor de kerk en de leidingenstraat.

Het lijkt mij ook sterk dat, als u de zienswijzen uit het verleden én het diepgaande onderzoek dat toen al heeft plaatsgevonden bekijkt, uw raad ineens tot een ander besluit zou kunnen komen dan het voorkomen van slachtoffers en het behoud van het weinige groen in de buurt. Er zijn alternatieven, al moet dan wellicht een woningbouwcorporatie bereid zijn om gewoon BTW te betalen. Beslissen met de portemonnee alleen, ten koste van alles dient geen enkel hoger doel.

Het door u goedgekeurde gebied bestaat niet, het plan is aangepast, en voldoet niet langer aan de door u geamendeerde uitgangspunten. Dit goedkeuren sterkt de al langer bestaande gedachte dat de gemeente Almere weinig op heeft met beloftes, of kritiek. Politieke spelletjes en landelijke politieke aspiraties van individuen voeren hier duidelijk de boventoon, in plaats van het LUISTEREN en ERNAAR HANDELEN.