Praat mee over werken en ondernemen

Almere werkt aan een nieuwe Omgevingsvisie, waarin de toekomstvisie op de ontwikkeling van de stad tot 2050 zal worden vastgelegd.

Onze leefomgeving is de openbare ruimte waarin we wonen, werken, elkaar ontmoeten en ontspannen. Het gaat om de wijken en buurten, maar ook om winkels, voorzieningen en parken. De stad moet gezamenlijk bepalen hoe we groeien, wat we verbeteren, maar ook wat we willen behouden of beschermen.

We vragen jou en andere inwoners, ondernemers en partners om mee te praten. Dat kan in debatten die we het komend jaar samen met Avanti in Casa Casla organiseren, maar dat kan ook digitaal hier op stadsgesprekken.

Werken en ondernemen

Het debat over werken en ondernemen vond plaats op 11 juli 2023. Je kon jouw bijdrage over werken en ondernemen ook op deze pagina plaatsen. Dit kon t/m 31 maart 2024.

De opbrengst van al die gesprekken en bijdragen/ reacties betrekken we bij het opstellen van de Omgevingsvisie Almere 2050.

Bekijk hier de video!

De bijeenkomst samengevat:

Moderator Veerle Corstens leidt de avond in door het publiek te wijzen op de vele functies die ondernemers vervullen voor een stad. De markt, de buurtsuper en de lokale koffietent bieden werkgelegenheid én plekken voor ontmoeting die bijdragen aan sociale samenhang in een wijk.

Stadssocioloog Job Oberman presenteert zijn onderzoek naar Almere Buiten als 15-minutenstad. In dat onderzoek wil hij identificeren welke ingrepen in beleid of fysieke ruimte eraan bijdragen dat bewoners meer lokaal doen, te voet of per fiets naar de buurtsuper, bijvoorbeeld. [Zie “inhoud podiumprogramma” voor een uitgebreider beschrijving.] Als aanleiding voor dit onderzoek noemt hij de naar verluid teruglopende sociale cohesie in de buurt. Die uitspraak resulteert in een levendige discussie onder bezoekers. Meerdere bezoekers geven aan juist sterke sociale cohesie en betrokkenheid te ervaren in Almere Buiten. Een andere bewoner geeft aan juist de rust in de wijk te waarderen. ‘De komst van bedrijfsvoering en de bijbehorende reuring zou voor mij juist reden zijn te vertrekken.’

Aan de hand van stellingen delen bezoekers hun meningen en opvattingen over ondernemersvraagstukken.

Met de eerste stelling: Werken doe je het liefst in je eigen buurt of in het centrum van de stad. Uitbreiding van specifieke bedrijventerreinen is niet nodig, is ruwweg twee derde het eens. ‘Ik werk vaak thuis tegenwoordig en dat vind ik fijn,’ stemt een van de bezoekers in. Ze vervolgt: ‘Ik zou het mooi vinden als dat voor anderen ook geldt. Dat brengt levendigheid in de buurt: even langs de bakker in een pauze.’ Een andere eens-stemmer beargumenteert dat als volgt: ‘Er komen steeds meer mensen hier wonen en dan moeten we zorgen dat ze hier ook kunnen werken. Anders moeten we allemaal over de brug voor werk en dan staan we allemaal vast. Maar dat betekent dus juist dat er wél nieuwe bedrijventerreinen nodig zijn,’ tekent hij aan bij de stelling. Bezoekers die zich niet kunnen vinden in de stelling geven aan dat mensen ervoor kiezen om in Almere te gaan wonen voor de rust en dat het niet erg is als dat betekent dat ze voor hun werk ergens anders heen moeten.

De tweede stelling luidt: Almeerse werklocaties moeten per auto bereikbaar zijn. Het gros van de bezoekers is het daarmee eens. ‘Het is volstrekt duidelijk, je krijgt nooit alle bedrijventerreinen goed genoeg aangesloten op het OV,’ reageert een van de bezoekers die zich in de stelling kan vinden. Veel bezoekers geven aan te vinden dat locaties wel per auto bereikbaar moeten zijn – bijvoorbeeld voor wie grote spullen moet vervoeren – maar dat het tegelijkertijd goed is als werkgevers gebruik van de fiets of het OV stimuleren, bijvoorbeeld door het aantal parkeerplekken terug te dringen. ‘Wil je de kostbare ruimte voor auto’s opofferen?’ Vraagt een van de bezoekers retorisch.

Bezoekers krijgen een filmpje te zien waarin Malu Keijzers op bezoek gaat bij circulair goudsmit Isolde de Ridder, die sieraden maakt van afgedankte materialen. Het filmpje leidt tot discussie over de noodzaak van een circulaire economie. Bezoekers vinden het niet kloppen dat producten op basis van hergebruikte materialen vaak duurder zijn, wegens de hoge proceskosten. ‘Zo lang we spullen laten maken in een economie waar het prijspeil veel lager ligt en mensen ook nog eens worden uitgebuit, zitten we de verschuiving naar hergebruik in de weg,’ is de analyse van een van hen. Een nieuw, goedkoop geproduceerd item, is dan al gauw voordeliger dan het kapotte item door een vakmens in Nederland te laten herstellen.

Na de pauze wordt een filmpje getoond waarin Malu Keijzers het circulair design-bedrijf The Crazy Smile van Jim van der Wardt bezoekt. In het filmpje roept Van der Wardt Almeerders op om als stadsjutters materialen te brengen naar de Burgerboerderij, waar die materialen een nieuwe bestemming krijgen. 

De derde en laatste stelling van de avond luidt: Almeerse ondernemers moeten meer mensen met een zwakke arbeidsmarktpositie een baan bezorgen. Een grote meerderheid van de bezoekers kan zich in het idee achter de stelling vinden. ‘Veel bedrijven zijn in eerste instantie huiverig,’ merkt een van die bezoekers op. ‘Maar als je eenmaal ziet wat mogelijk is, dat iemand [met een zwakke arbeidsmarktpositie, red.] heel goed mee kan doen in jouw bedrijf en dat er goede begeleiding en een financiële stimulans is, dan verdwijnt de scepsis.’ Veel bezoekers geven aan moeite te hebben met het woord “moeten”. ‘Ik heb geen ervaring met wet- en regelgeving, maar ik bekijk het vanuit menselijk oogpunt. Als mijn moeder zegt dat ik mijn zusje móet helpen met haar huiswerk, dan doe ik dat misschien om ervan af te zijn. Maar als ik haar zelf wíl helpen, dan steek ik daar veel meer liefde en aandacht in,’ brengt een van hen in. Een bezoeker die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt begeleidt, geeft aan dat er veel meer ruimte moet zijn voor maatwerk en dat we het ons als maatschappij niet kunnen permitteren mensen op basis van arbeidsongeschikheid af te schrijven. Ze pleit ervoor hen te begeleiden bij het vinden van een passende, zinvolle rol in de maatschappij. Het belang daarvan wordt onderschreven door een bezoeker die een Wajong-uitkering ontvangt. Hij geeft aan veel waarde te hechten aan zijn werk bij de Dirk van den Broek en zijn vrijwilligerswerk bij Omroep Flevoland.

Pr-adviseur voor ondernemers, Linda Graanoogst, benadrukt in een column het belang van verbinding tussen de gemeente en haar ondernemers. ‘Vraag ondernemers wat zij nodig hebben, ga het gesprek aan,’ drukt ze beleidsmakers op het hart. 

In de rubriek Bewonerszaken onderstreept ondernemer Rosalinda Nieuwboer het belang van verbinding en diversiteit, zodat ondernemers kunnen leren van elkaars ervaringen. Daarnaast bepleit ze als bewoner van Almere Centrum dat de gemeente onderzoekt hoe ze kleinschalige, unieke initiatieven een plek kan bieden. ‘Ik heb niets tegen sushi, maar als ik lees dat de dertiende sushitent zijn deuren opent in Almere, denk ik: er is toch meer op de wereld?!’

Fysiotherapeut Esther Kraal neemt het stokje over en beschrijft hoe ze uit Amsterdam naar Almere Poort verhuisde en de reuring en een goede koffie in de trein mistte. Voor haar reden om haar eigen koffietruck te beginnen, een initiatief dat resulteerde in koffiebar Het Koffiepunt op de Homerusmarkt. Kraal beschrijft de verbinding die ze ziet ontstaan tussen buurtgenoten die haar tent bezoeken.

Inhoud podiumprogramma

Stadssocioloog Job Oberman licht zijn onderzoek naar Almere Buiten als 15-minutenstad uit. Het idee daarbij is de nabijheid, beschikbaarheid en diversiteit van voorzieningen zodanig te organiseren dat mensen meer terecht kunnen in hun eigen buurt. Dit brengt autogebruik terug, met positieve effecten voor gezondheid en duurzaamheid. Daarnaast zorgt het voor meer sociale cohesie als je buurtgenoten treft bij de lokale supermarkt, speeltuin of in de wachtkamer bij de huisarts.